Het Moordspel 2017

Spel

Het Moordspel is een online wedstrijd van de Friese bibliotheken tijdens de Spannende Boekenweken van 9 t/m 25 juni. Het Moordspel bestaat uit een spannend verhaal, een klassieke 'whodonit' dat in delen gepubliceerd wordt. Dit jaar heeft Nyk de Vries het verhaal 'De Festivalmoord' geschreven! Iedereen kan online meelezen, discussiëren over de dader, hints oplossen en kans maken op mooie prijzen. 16 juni zetten we de proloog online en kun je kennis maken met de personages.

Nyk de Vries

OVER DE SCHRIJvER:

Nyk de Vries

Nyk de Vries is schrijver en muzikant. Hij werd geboren in de Friese Wouden (Noardburgum), een element dat regelmatig terugkeert in zijn werk. Voor het Moordspel putte hij uit zijn rijke ervaring als muzikant en literair performer. Door de jaren heen stond hij op een veelvoud aan podia, van Poetry International, tot aan Lowlands en Crossing Border. Zijn laatste roman 'Renger' werd bekroond met de Piter Jelles Literatuurprijs.

HET VERHAAL - DE PROLOOG

Wat is er gebeurd? Het festival onder de rook van Leeuwarden begon prachtig, prima optredens en schitterend weer, maar toen de band van Keimpe Hooghiemstra aantrad, tegen het eind van de middag, sloeg het noodlot toe. Na een wilde beklimming van de geluidstoren stortte de impulsieve zanger Keimpe − voor z'n fans beter bekend als De Keimp − van het dak van het podium. Men denkt eerst aan een ongeluk, maar al gauw wordt duidelijk dat er meer aan de hand was. 

Lees hier verder

Proloog

 

[ beluister de proloog via Soundcloud ]

Wat is er gebeurd? Het festival onder de rook van Leeuwarden begon prachtig, prima optredens en schitterend weer, maar toen de band van Keimpe Hooghiemstra aantrad, tegen het eind van de middag, sloeg het noodlot toe. Na een wilde beklimming van de geluidstoren stortte de impulsieve zanger Keimpe − voor z'n fans beter bekend als De Keimp − van het dak van het podium. Natuurlijk werd er gedacht aan een ongeluk, maar omdat de zanger om mysterieuze redenen minutenlang boven op het dak verbleef was een onderzoek onvermijdelijk.

 

De zaak kwam onbedoeld verder in de media door de aanklacht die de Koerdische dichter Boran indiende. Hij maakte bezwaar tegen het politieoptreden, omdat hij als usual suspect urenlang werd ondervraagd en twee dagen in de cel verbleef. Volgens de politie werd de dichter vlak na de fatale val onder verdachte omstandigheden in de buurt van het podium gevonden. Tijdens een nogal chaotische persconferentie gaf de perschef toe dat er fouten zijn gemaakt, met als excuus het gigantisch onweer dat vlak na de fatale val losbarstte.

 

Een terugkerende vraag is waarom een deel van de band doorspeelde, terwijl zanger Keimpe boven op het podiumdak zat, onzichtbaar voor het publiek. Volgens een bezoeker klommen verschillende mensen omhoog om Keimpe naar beneden te halen, waaronder organisator Bar Kommerij, een bandlid en een verwarde fan. Onderzocht is of de organisatie nalatig is geweest wat betreft de veiligheid, maar daarvoor is geen enkele aanwijzingen gevonden. Volgens de politie heeft de organisatie juist accuraat opgetreden, vooral door het ferme optreden van Bar Kommerij. Door alle roering heeft de eigenzinnige vrouw inmiddels landelijke bekendheid gekregen en neemt regelmatig zitting in talkshows, waar ze steevast als 'De Piraat' wordt aangekondigd, door haar zwarte ooglapje.

 

Verondersteld wordt dat Keimpe's benen verstrikt zijn geraakt in het microfoonsnoer, waarna hij z'n evenwicht verloor en naar beneden is gevallen. Toch komt de mogelijkheid van zelfmoord ook regelmatig ter sprake. Jarenlang riep Hooghiemstra dat hij tot 'de club van 27' zou gaan behoren, de groep muzikanten die allemaal op 27-jarige leeftijd overleden, door overmatig alcohol- en drugsgebruik, met Amy Winehouse als laatste tragische voorbeeld. Desondanks wordt deze suggestie niet erg serieus genomen, omdat nergens een afscheidsbrief is gevonden. Daar komt bij dat Keimpe juist aan iedereen vertelde dat zijn beste werk eraan zat te komen.

 

Zo blijven er veel vragen onopgelost. Zijn fans, die hem nu steevast aanduiden met DeKeimp, en natuurlijk zijn dierbaren doen alle moeite om de waarheid boven tafel te krijgen. Er zijn teveel onduidelijkheden om de zaak te laten rusten. Wat is er gebeurd met Keimpe? Wat ging er in zijn hoofd om in die laatste minuten? Koste wat het kost willen ze weten wat er zich op dat podiumdak heeft afgespeeld, hoog boven het weidse festivalterrein, onder de rook van Leeuwarden.

x

Deel 5 - organisator bar

 

[ beluister deel 5 via Souncloud ]

Terwijl de stuwende muziek hard over het veld klinkt, kijkt Bar bezorgd naar de lucht. Hoewel ze met haar ooglapje geen diepte kan zien, is het zo duidelijk als wat: er zit onweer aan te komen. Dat is gevaarlijk natuurlijk, al kan het ook fascinerend zijn. Ze herinnert zich een fabuleus concert van The Ramones tijdens Sneekwave, het jaarlijkse festival in de Sneekweek, waar bliksemschichten het optreden van Joey Ramone en de zijnen een geniale lichtshow gaven.

 

Ze was nog maar jong, heel jong zelfs. En Keimpe was nog weer jonger. Ze waren punk in die jaren, al wisten ze niet eens wat dat nou precies inhield, afgezien van de uiterlijkheden. Het was een idiote tijd, een tijd die maar niet terug moet komen. Hun ouders bekommerden zich amper om hen. Hoe oud was ze precies, die avond dat ze de auto uit de garage reden? Veertien, vijftien? Het ging prachtig, tot ze iets raakten, een oudere man, zo bleek pas later. Na de aanrijding zijn ze doorgereden. De zaak is nooit opgehelderd. Het was Bar haar schuld, natuurlijk. Zij zat achter het stuur. Keimpe zat als een bang kuikentje naast haar.

 

Verschrikt doet ze een stap naar voren.

 

'Oh God,' denkt ze, 'heeft hij het te kwaad ermee gekregen en wil-ie dat alsnog gaan opbiechten?'

 

Bij aankomst op het festivalterrein had Keimpe zich naar haar toegedraaid, samenzweerderig. Recht in haar gezicht had hij gezegd dat zijn beste werk eraan gaat komen. 'Ik ga eindelijk naar de bron,' had hij geroepen, 'het echte verhaal vertellen.'

 

'Oh God nee,' fluistert Bar, 'dat niet...'

 

Ze schudt haar hoofd. Dat kan niet, denkt ze. Dan komt haar carrière op het spel te staan. De muziek is niet haar eindstation. De cultuur is maar een tussenfase in haar leven. Ze is ambitieus. Nog twee of drie jaren in deze branche, dan wil ze de politiek in.

 

'Haha,' grimlacht ze in zichzelf, 'ik ben er bruut genoeg voor.'

 

Gespannen kijkt ze naar Keimpe die wijdbeens z'n teksten het veld over slingert, zoals in zijn begintijd. Wat is zijn plan? Hij beweegt zoals hij in geen jaren meer heeft gedaan, en gek genoeg maakt haar dat ongerust. Ze verstrakt. Kan ze nog van hem op aan? Keimpe loopt voor de monitoren langs, naar de zijkant van het podium, de microfoon hoog boven z'n hoofd geheven, tot hij zich omdraait en een stang van de geluidstoren pakt.

 

Bar kijkt verwonderd toe, vanachter de technicus die over de mengtafel gebogen staat. Het publiek gaat los als Keimpe begint te klimmen, aapachtig, met zoveel souplesse dat ze er verbaasd over staat. Ze had gehoord dat-ie hoogtevrees had. Er werd schamper gemompeld dat hij een slap aftreksel van zichzelf was geworden, maar vandaag bewijst hij het tegendeel.

 

Of is hij te overmoedig? Het dak van het podium is extra hoog gemaakt voor een prachtig lichtspektakel in de avond. Daar komt bij dat klimmen helemaal niet is toegestaan. Met opzet hebben ze het in de huisregels laten zetten: niet klimmen bliksem! Dat geldt natuurlijk voor de bezoekers, maar wel degelijk ook voor de artiesten.

 

Ze kijkt om zich heen, naar het wapperende plastic van het podium, en dan weer omhoog naar Keimpe. Op dat moment wordt er aan haar jasje getrokken. Het is de Koerdische dichter. Vreemd kijkt hij haar in de ogen.

 

'Wat weet jij nou,' roept hij haar toe. 'Wat weet jij nou eigenlijk?'

 

Tegelijkertijd glipt een vrouw in een flodderig zomerjurkje langs de mengtafel, terwijl dichter Boran onvast op z'n voeten voor haar staat.

 

'Er zijn veertig miljoen Koerden,' roept hij. 'Weet je wel hoeveel dat zijn, veertig miljoen? Waarom praat je dan over geluk?'

 

Bar ziet hoe Boran wankelend achteruit loopt. Terwijl hij verdwijnt achter het zwarte doek achter het drumpodium, vraagt ze zich onrustig af wat hij bedoelt. Heeft ze hem beledigd? Wat zei ze zonet ook weer?

 

Het publiek scandeert de naam van Keimpe en Bar volgt hoe haar jeugdpartner in crime van stang naar stang gaat. Ondertussen speelt de band door. De bassist met z'n petje staat vlak voor haar neus een repeterend dreun te spelen. Drummer Sheila, die prachtige strakke dame, gaat tekeer achter haar drumstel, tot ze plotseling het ritme stopt. Ze loopt naar de zijkant van het podium en pakt het microfoonsnoer dat omhoog loopt naar Keimpe die nu uit het zicht van het publiek is geklommen, tussen de lampen van de lichtshow. Sheila probeert vanaf de voorkant van het podium meer snoer los te trekken, zo lijkt het, of ziet Bar het goed? Rukt ze het snoer van Keimpe nu juist naar beneden?

 

Bar zwaait omstandig naar een bewaker voor het podium.

 

'Wat kan ik doen?' hijgt de gezette man, als hij bij Bar is.

 

'Haal die jongen terug,' roept ze, terwijl ze omhoog wijst. 'Of moet ik het zelf doen?'

 

Dan ziet ze opnieuw de vrouw in de zomerjurk. Ze zit geknield achter het podiumdoek en haalt een klein mes uit haar sok. Wat gebeurt hier in godsnaam allemaal, denkt ze. En waar is die Koerd gebleven?

 

Gestrest loopt ze heen en weer. Dit kan gruwelijk misgaan, sist ze, tot ineens een wonderlijke kalmte over haar komt. Zou deze situatie juist mogelijkheden kunnen bieden? Iedereen weet dat uit chaos de grootste leiders opstaan. Is zij de gedroomde crisismanager die straks met een emotionele speech de harten steelt? Ze schrikt van haar eigen berekendheid. Natuurlijk wil geen enkele festivalorganisator heibel in de tent, dan kun je fluiten naar je carrière. Maar je kunt er ook anders naar kijken. Misschien ligt hier juist de kans op het legendarische festival dat onuitwisbaar in ieders geheugen zal komen te staan.

 

Grote leiders, zo schiet door haar heen, veroorzaken soms zelf chaos om er vervolgens glorieus als held uit tevoorschijn te komen. Ze gaan over lijken, maar ze komen er altijd ook weer mee weg, zo lijkt het. Zou zij de situatie niet zelf ook een zetje geven? Het is gevaarlijk opportunisme, hoewel de uitkomst haar goed van pas zou kunnen komen. En de pers zal ervan smullen. De publiciteit die het oplevert zou de ideale springplank zijn. Publicitair gezien zou ze in een keer op de kaart staan!

 

 

x
x